START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Bevrijdende Dood — (28-08-2014)

Nadat een vriendin mij vannacht in mijn droom van het leven beroofde, of liever gezegd, mij van het leven bevrijdde, stond ik op met een bevrijdend gevoel. Ik had niet verwacht dat dood opstaan zo goed kon voelen. Het voelt daadwerkelijk alsof ik er niet meer ben, en dat slechts een schaduw van wat ik was dit typt.

Eerder had ik me al een voorstelling gemaakt van hoe het zou zijn om te sterven. Nachten achter elkaar voelen hoe het is om dood te gaan. Dit bracht al enige verlichting en opluchting teweeg. Maar werkelijk dood zijn is beter.

De vraag is natuurlijk of "ik" wel dood ben of dat "ik" mij slechts inbeeld dat ik dood ben? Waarbij die "ik" staat voor het ego dat denkt mij te zijn. Ik weet niet of die "ik" dood is, de tijd zal het leren.

Ik weet inmiddels wat "ik" is, of wat ik ben, en dat is een verzameling gedachten, geloven, aannames en overtuigingen. Die neem ik al niet meer serieus en gebruik hem, die "ik", alleen wanneer dat nodig is. Heel soms breekt die "ik" ongevraagd en onverwacht door en verval ik in wat ik was… vandaar waarschijnlijk dat die vriendin langskwam om mijn hoofd er af te schieten.

Nogmaals, of dit tijdelijk of blijvend is, zal de tijd mij leren.