START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Vergeving Versus Vergeving — (19-07-2015)

Een aantal zaken lopen door elkaar heen of worden verkeerd geïnterpreteerd, en dat maakt het 'ontwaken' ingewikkelder dan het is. Maar, aan de andere kant, zo is het wel precies zoals het moet zijn. Als je met je domme hoofd een ego gaat ontwikkelen om te bewijzen dat je afgescheiden bent van de rest, dan moet je niet gek opkijken als dat ego zich gaat verdedigen wanneer je het in je domme hoofd haalt dat het niet waar is.

Vergeving, acceptatie, verwelkoming; allemaal woorden die steeds weer verschillend uitgelegd kunnen worden, al naar gelang de reden waarvoor ze gebruikt worden. Vergeving in de juiste zin van het woord, de 'ontwakings-zin', is hetzelfde als acceptatie en hetzelfde als verwelkoming. Het is het 'zien' (niet met de ogen, maar zien vanuit het Zelf) dat er geen verschil is en dat daarom niemand meer of minder schuldig is dan een ander, wat inhoudt dat niemand en niets schuldig is.

Maar in de 'ego-zin' is vergeving hetzelfde als veroordeling en afscheiding. Het betekent dat 'ik' 'jou' vergeef voor de zonde die 'jij' hebt begaan. Een zonde die 'ik' zie en ervaar en voor echt aanneem, maar 'ik' ben zo goed (veel beter dan 'jij') dat 'ik' over mijn hart strijk en 'jou' het vergeef. Dat is geen vergeving, dat is veroordeling zonder straf, en er wordt wel degelijk schuld ervaren en gezien.

Vergeving is de kern van Een Cursus in Wonderen en het idee is dat, als je in staat bent om werkelijk alles te vergeven voor de zonde die het in werkelijkheid nooit heeft begaan, dan ben je 'wakker' en zie je wat is in plaats van wat niet is. Alleen, en daar zit het probleem waar veel mensen tegen aanlopen: jij kunt niet vergeven, omdat jij, of wie dan ook, dat simpelweg niet kan doen.

'Ik vergeef' is een gedachte vanuit de ego-denkgeest. Jij, als lichaam, kunt niemand vergeven en de JIJ die dat wel zou kunnen, is hier niet. Je kunt alleen beslissen om 'vergeving' als enige taak te accepteren, om 'vergeving' als enige functie te aanvaarden. Vervolgens zal er van alles op je pad komen om die beslissing te testen op echtheid. Je zult steeds vaker mensen ontmoeten die je uitdagen om te veroordelen. Het kan ook zijn dat je een ziekte ontwikkelt, pijn krijgt of persoonlijke rampen ontmoet.

Ego zal alles doen om je van je 'vergevingspad' af te halen en meer dan geregeld zul je de mist ingaan en merken dat je opnieuw veroordeelt of gaat vergeven volgens de definitie van de ego-denkgeest (ik ben beter dan jij en jij hebt ongelijk, maar ik vergeef je). Dan is het van absoluut belang dat je vertrouwen hebt in je beslissing om vergeving als enige taak en functie te hebben; ook als je ongekend en ongenadig de mist in gaat.

Het punt is namelijk, en dat verandert nooit, dat jij als lichaam-geest-systeem niet kunt vergeven. Het enige wat kan gebeuren is dat je zo overtuigd bent van het feit dat vergeving je enige taak en functie is (zelfs wanneer je de mist ingaat en al die "klootzakken" om je heen veroordeelt en haat), dat de ego-denkgeest het op een gegeven moment letterlijk opgeeft en geen hoop meer heeft op 'verandering' of 'verbetering'. Dan ontstaat de kans dat er vergeving zal plaatsvinden. Niet door jou en zeker niet dankzij jou, maar ondanks jou.

Het is niet aan jou om te vergeven. Niemand kan vergeven. Het is aan jou (aan mij, aan iedereen), om vergeving te willen en vergeving als enige taak en functie te willen… ook al ben je niet in staat, en zul je nooit in staat zijn, om te vergeven.