START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Hinken Op Twee Benen — (13-08-2017)

De realisatie dat er alleen maar [??] is en dat alles wat plaatsvindt in tijd en ruimte alleen schijnbaar plaatsvindt in [??] (en dus niet echt waar is en eerder een soort van Droomstaat is), levert de situatie op dat de ik die zich dat realiseert, niet kan bestaan buiten dat wat schijnbaar plaatsvindt in [??] en tegelijk weet dat het allemaal niet waar is en er nooit iets is gebeurd. Hij moet het dus schijnbaar doen in- en met dat wat schijnbaar plaatsvindt in [??] tot het lichaam het opgeeft.

Maar dat is niet per se een probleem.

Een probleem ontstaat wanneer die ik interactie heeft met schijnbare andere ‘ikken’ die zich nog niet gerealiseerd hebben dat alles wat plaatsvindt alleen schijnbaar plaatsvindt in [??]. Zij geloven nog dat dit hier, het leven op planeet aarde in het universum, echt waar is. De realiserende ik en de andere ikken leven schijnbaar in dezelfde wereld maar in compleet andere paradigma’s.

Dit houdt in dat die andere ikken geloven dat alles wat de realiserende ik zegt en doet werkelijk bloedserieus bedoeld is, omdat die andere ikken niet begrijpen dat die eerste ik zich gerealiseerd heeft dat het allemaal niet waar is. En hoe zouden die andere ikken het ook kunnen begrijpen? Dus die ikken gaan met de realiserende ik in gesprek, ervan uitgaande dat zij het allebei over dezelfde realiteit hebben; wat niet zo is.

Daarnaast heb je weer andere ikken die zich ook gerealiseerd hebben dat alles wat plaatsvindt alleen schijnbaar plaatsvindt in [??]. In zo’n geval kan het zo zijn dat die andere realiserende ikken geloven dat de eerste realiserende ik, omdat die zich toevallig bezighoudt met zaken die zich afspelen in deze Droomstaat en doet alsof het echt is (omdat dit de gemakkelijkste manier is om te functioneren), die Droomstaat als een werkelijk bestaande realiteit accepteert; wat niet zo is.

Zo hinkt de realiserende ik voortdurend op twee benen — en dat is te begrijpen. De Droomstaat is een dualistische egoland, natuurlijk hinkt de gerealiseerde ik op twee benen! Hoe zou het anders kunnen zijn? Het punt is alleen dat hijzelf weet wanneer hij op welk been hinkt en de mensen om me heen, de andere niet-realiserende ikken en de andere realiserende ikken, niet. Althans, de realiserende ik kan niet vaststellen wanneer dat wel of niet het geval is.

Daar is verder niets mis mee, het is alleen af en toe een beetje verwarrend… net als het bovenstaande verhaaltje, zo realiseer ik me.