START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 Liefde en relaties  (12-10-2019)
Liefde en relaties zijn misschien wel de bouwstenen van ons leven. De mens is een sociale aap, ook al lijkt dat vaak niet zo te zijn, en we hebben liefde en onderlinge relaties nodig. Liefde en relaties horen ook mooi te zijn, dus alles wat ik er over opschrijf dat ‘mooi’ is zal worden beaamd door vrijwel iedereen; alleen doen we vrijwel altijd het tegenovergestelde er mee.

Maar, liefde kent geen tegenovergestelde. Ik vermoed dat de meeste mensen denken dat ‘haat’ het tegenovergestelde is van ‘liefde’, maar dat is niet werkelijk zo. Haat is alleen maar het gebrek aan liefde, de afwezigheid van liefde en een roep om liefde. Het idee dat haat het tegenovergestelde is van liefde ontstaat alleen maar omdat we niet werkelijk weten wat liefde is.

We verwarren verliefdheid en het houden van iemand met liefde, maar dat is een soort van liefde dat gedefinieerd en geleid wordt door het ego en dat is automatisch ‘liefde’ zoals dat gezien en ervaren wordt vanuit het kind perspectief. Deze ‘ego-liefde’ moet voldoen aan bepaalde voorwaarden en moet er op een bepaalde manier uitzien.

Het is geconditioneerde liefde waarbij het object van onze liefde moet voldoen aan hoe wij vinden dat hij of zij zou moeten zijn. Wanneer er niet meer aan die voorwaarden en het van tevoren vastgesteld beeld wordt voldaan, kan deze ‘liefde’ afkoelen en zelfs omslaan naar ‘haat’. Liefde die kan omslaan naar haat is nooit liefde geweest en is eerder vergelijkbaar met bezittingsdrang gericht op eigen genoegdoening.

Ego-liefde levert vanzelf ego-relaties en ego-acties op. Het is volledig gericht op het gevoel dat het ons oplevert, volledig gericht op zelf gratificatie. Zolang de ander zich gedraagt volgens de condities die we hebben verzonnen, voelen we ons gelukkig, en wanneer de ander hiervan afwijkt en zich niet gedraagt zoals wij dat willen, voelen we ons niet meer gelukkig. In beiden gevallen komt het door die ander die de oorzaak er van is of er schuldig aan is.

Ego-liefde kan zich ook in andere vormen laten zien, zoals een liefde voor dieren of het willen helpen van mensen in nood, maar ook dat is vrijwel altijd gericht op zelf gratificatie waarbij we ons beter of belangrijker voelen. Ego-liefde is niet een liefde voor een ander, een hulpbehoevende of een dier, maar altijd en alleen maar een liefde voor zelf en zelf heeft een vooropgezet idee over hoe het er uit moet zien en waaraan het moet voldoen. We verwachten een bedankje of een lintje of erkenning.

Liefde gezien en ervaren vanuit het volwassen perspectief is absoluut en ongeconditioneerd. Het object van die liefde wordt gezien als perfect zoals het is en hoeft niet te voldoen aan van te voren vastgestelde ideeën en voorwaarden. Deze liefde, wat we echte liefde zouden kunnen noemen, kan niet door ego worden gedefinieerd of geleid, omdat ego helemaal niets snapt van dat soort liefde. Het wordt niet herkend door ego en als ego er zijn handen aan brandt dan maakt ego er iets van wat het niet is, te weten, ego-liefde.

Relaties gebaseerd op echte liefde kunnen in principe niet stuklopen, maar ze kunnen wel veranderen. Het is heel goed mogelijk dat zo’n relatie niet werkt binnen het dualistische leven en de omstandheden, maar dan wordt er gekozen voor een andere vorm zonder dat de liefde afkoelt of omslaat in haat. Dit is zo omdat je niet van iemand houdt om er zelf beter van te worden en je geluk hangt niet af van hoe de ander zich gedraagt.

Ongeconditioneerde liefde betekent dat je van een ander houdt zonder voorwaarden of verwachtingen. Je houdt van die ander ongeacht of die ander er is of niet, zich wel of niet gedraagt zoals jij het ’t liefst zou willen zien, wel of geen intieme relatie met je wilt hebben en zelfs ongeacht of die ander wel of niet van jou houdt. Met deze liefde hoeft niets te worden gedaan omdat die liefde gewoon alleen maar is. Als het uitmondt in een relatie of een intieme relatie is dat cool, maar als dat niet gebeurt is dat net zo cool. Die liefde is en kent letterlijk absoluut geen tegenovergestelde.

Als je leeft vanuit deze echte liefde dan is het onmogelijk om te wijzen naar anderen alsof zij schuldig zijn aan jouw ongeluk of gebrek. Het is onmogelijk om te zien dat iemand anders daadwerkelijk iets fout heeft gedaan. Natuurlijk is iedereen verantwoordelijk voor zijn of haar daden, maar niemand is ooit schuldig. Negatieve acties en daden komen niet voort uit haat, maar uit een gebrek aan liefde. Deze acties en daden zijn een roep om liefde — echte liefde — en iemand schuldig verklaren en te straffen werkt averechts.

Maar dat is wel wat we doen, omdat we niet weten wat echte liefde is en ons leven leiden aan de hand van ego-liefde. Ego-liefde heeft wel een tegenovergestelde en dat is ego-haat en wanneer andere mensen of dieren niet voldoen aan de vanuit ego-liefde vooropgestelde eisen en voorwaarden, dan reageren we vanuit ego-haat en straffen we de ander of het dier.

Een wereld geleid en gestuurd vanuit ego-liefde en ego-haat is de wereld waarin we leven. Niet omdat die wereld zo is, maar omdat wij zo’n wereld creëren. We doen dit vanzelfsprekend onbewust omdat het merendeel van ons leeft vanuit het kind perspectief. We weten niet dat we zo’n wereld creëren omdat we niet weten dat hetgeen wij liefde een haat noemen alleen maar ego-liefde en ego-haat is.

Alles wat er fout gaat in die wereld is vrijwel altijd de schuld van anderen en we willen dat die anderen gaan veranderen, het anders gaan doen en zich dan vooral gaan gedragen zoals wij dat willen. Dit gaat nooit werken, zoals het verleden ons laat zien, omdat het allemaal aan de hand van ego gebeurt. In plaats van die anderen te vergeven en liefde te geven, straffen we ze en verwachten we dat ze zich aanpassen uit angst voor nog meer straf. Het resultaat is de extreem zieke en gestoorde wereld waarin we leven.

Pas wanneer we daarvan loskomen en in staat zijn om te zien wat iets is in plaats van geloven dat het is wat wij aan de hand van ego denken dat het is, zullen we zien dat er alleen liefde en een roep om liefde bestaat. Er bestaat dan niet meer zoiets als ‘haat’ en een wereld zonder haat hoeft niet te veranderen, het is perfect zoals het is en wanneer er een roep om liefde ontstaat dan is dat wat je het geeft. Zoals je een dorstig iemand niet een stuk droog brood geeft, maar water, geef je iemand die om liefde roept, liefde. Helaas, met een wereldbevolking die voornamelijk bestaat uit mensen die de wereld aanschouwen vanuit het kind perspectief, is dat niet onze werkelijkheid.

We hebben niet door dat wij die werkelijkheid zelf creëren, maar geloven dat die werkelijkheid ons overkomt. We geloven dat we slachtoffers zijn van de daden en acties van anderen en zijn niet in staat om te zien dat wijzelf de daders zijn en het slachtoffer van een wereld die wijzelf hebben gecreëerd. Dit blijven we doen zolang we geloven dat er zoiets als haat bestaat en zolang we geloven dat er haat bestaat, kunnen we nooit begrijpen of zien wat echte liefde is en zijn we niet in staat om een volwassen relatie te hebben met een ander en de wereld om ons heen.