START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 IN DE ZANDBAK
Over Gesprekken Voeren — 270318

Iets wat ik heb “geleerd” is dat ik begrijp waarom mensen denken dat ik stil en rustig ben op feestjes, bijeenkomsten en/of samen zijn. Wanneer ‘een normaal’ iemand een gesprek begint is dat meestal gebaseerd op zichzelf, de persoon vertelt iets over zichzelf en van daaruit ontstaat een gesprek. Ik doe dat eigenlijk niet, of weinig, omdat — is mijn theorie nu — ik het eigenlijk helemaal niet leuk of boeiend vind om over mijzelf te praten of over wat ik wel of niet doe.

Ik begin eigenlijk nooit een gesprek met mijzelf als onderwerp, ik ga niet beginnen te vertellen over mijzelf of wat ik gedaan heb of waar ik ben geweest en met wie, maar ik begin, als ik al een gesprek begin, met de ander als onderwerp. Ik vraag iets over de ander omdat die ander me wel interesseert. Dat is een lastige methode, zo blijkt, omdat ik ten eerste iets moet weten over die ander — ik moet hem of haar kennen of een gemeenschappelijke interesse hebben — en dan ook nog een onderwerp verzinnen dat ik ook leuk vind in relatie tot die ander.

Dat is de reden waarom ik vrij weinig zeg. Niet omdat ik niets te vertellen heb, niet omdat ik verlegen zou zijn of me ongemakkelijk zou voelen, maar gewoon omdat ik mijzelf niet boeiend vind om over te praten en dus iets anders moet vinden om een gesprek te beginnen.

Tip voor de lezer thuis: als je een gesprek met mij wilt aangaan, dan kun je het beste gewoon maar tegen me beginnen te praten en dan merk je snel genoeg of het ergens naartoe gaat of niet.