START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 IN DE ZANDBAK
De Dakloze Dichter — (040418)

Dit is iets wat ik gisteren heb meegemaakt en waar ik heel erg blij van werd. Ik heb het in eerste instantie als berichtje op Facebook geplaatst, maar het lijkt me de moeite waard om het ook hier te vermelden, aangezien ook zo’n gebeurtenis in de zandbak plaatsvindt.

Het gebeuren ging als volgt:
Onderweg naar huis komt er een man op me aflopen. Vroeger noemden we “dat soort” mensen een “neger”, maar dat mag vast niet meer. Type “Huggy Bear” van Starsky & Hutch uit de jaren 1970 (google maar).
De man komt naast me lopen en vraagt: “Houdt u van gedichten?”
“Niet heel erg,” zeg ik eerlijk.
“Dat is dan jammer,” zegt hij, “want ik ben namelijk een dakloze dichter.”
Voor hij adem kan halen, geef ik hem het slechte nieuws: “Ik heb helemaal geen geld bij me.” Wat geen leugen was, ik neem nooit geld mee als ik in ARTIS ga werken.
“Het gaat niet om geld, ” zegt hij.
De Dakloze Dichter haalt adem en vertelt me tijdens het lopen een gedicht over de natuur (ik kan het helaas niet meer reproduceren). Na het gedicht bedank ik hem, De Dakloze Dichter wenst me een fijne dag en we geven elkaar een hand. Ook dat is Amsterdam.
Wanneer er een zwarte man (ik blijf die term gewoon gebruiken omdat ik van mijzelf weet dat ik niet racistisch ben) in zwarte kleding op je af komt lopen, dan sluiten de meeste mensen zich af, of steken over om weg te komen, of gaan sneller lopen terwijl ze roepen “sorry, geen interesse”, terwijl, als je toelaat wat er gebeurt, er iets heel moois kan plaatsvinden.

Los van het gedicht, wat mooi was en op dat moment letterlijk alleen voor mij, vond ik de opmerking van de dakloze man — het gaat niet om geld — indrukwekkend. Het is namelijk makkelijk om te zeggen dat geld niet belangrijk is als je er genoeg van hebt, maar als je op straat leeft is zo’n instelling niet vanzelfsprekend.

Een vriend van me, H.v.L., liet me weten dat deze Dakloze Dichter een beetje een beroemdheid is in Amsterdam. Ik heb hem gegoogeld en het blijkt zo te zijn. Hij leeft al jaren op straat en is al jaren verslaafd… en toch ervoer ik hem als een veel mooier mens dan de meeste mensen die je op straat niet eens durven aan te kijken en alleen maar bezig zijn met hun eigen kleine leventje en hun status in de wereld.

Ik wilde dit delen, omdat leven in de zandbak in eerste instantie is wat er op dit moment plaatsvindt en je kunt pas weten wat dat is als je het de kans geeft om plaats te laten vinden. En, heel belangrijk: het gaat niet om geld!