START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 IN DE ZANDBAK
Opnieuw Kiezen — (220519)

Ik weet niet precies hoe ik dit onder woorden moet of wil brengen, maar meestal als ik gewoon begin met schrijven, dan komt het wel. Het gaat over een ervaring die ik gisteravond had waardoor een depressie als sneeuw voor de zon verdween; een ervaring die wellicht van ‘algemeen nut’ kan zijn.

Het is wel belangrijk om te weten dat het voortkomt uit het feit dat ik in Een Cursus in Wonderen aan het lezen ben en dat de terminologie die ik ga gebruiken wellicht uit De Cursus komt, maar ik zal proberen het zoveel mogelijk te verklaren in algemene termen — maar of dat ook gaat lukken, weet ik nog niet. Het liefst schrijf ik zoveel mogelijk in algemene termen, maar aangezien dit een specifieke Cursus ervaring was moet ik de specifieke Cursus terminologie hanteren.

Gisteravond kwam ik mijzelf weer eens tegen. De afgelopen weken had ik ‘mijzelf’ beziggehouden met verschillende bezigheden die de geest afleiden, maar om onverklaarbare redenen en hier en daar een persoonlijke beslissing, is er al een paar dagen geen afleiding meer. Het gevolg is dat het lichaam-geest-systeem zich gaat vervelen, vervolgens gaat het dit leven heel erg kut vinden om uiteindelijk in een depressie te verzanden.

I know the drill!

Zo ook gisteravond. Ik voelde de depressie opkomen en dat ging deze keer gepaard met verzet tegen de depressie en een extra boosheid als gevolg van dit verzet tegen die depressie omdat ik weet dat de depressie dan veel langer doorzeurt dan nodig is. Het voelde alsof het gehele systeem ging kortsluiten en dan ga ik meestal maar in bed liggen.

Het was pas 21:00 uur en terwijl ik in me bed lag te verzetten en boos te zijn over de naderende depressie, herinnerde ik me opeens dat ik in Een Cursus in Wonderen had gelezen dat ‘conflict’ een attribuut is van het ego-denksysteem. Ik zat overduidelijk met een conflict, aangezien er een depressie aankwam die ik niet wilde, ik me verzette tegen die depressie terwijl ik me niet wilde verzetten en boos was omdat ik me verzette terwijl ik niet boos wilde zijn. De enige gedachte die toen opkwam was: Ik wil dit niet!

Het volgende dat binnenkwam was de realisatie dat, als dit conflict van het ego-denksysteem is en ik wil dit conflict niet, dan wil ik dus het ego-denksysteem niet. Vervolgens heb ik hardop gezegd, wellicht vrij luid, dat ik voor De Heilige Geest kies. Deze directe en oprechte keuze bracht me direct de realisatie dat ik ‘geheeld’ was, puur en alleen omdat ik heb gekozen voor De Heilige geest. Daarna voelde ik letterlijk de depressie wegzakken, met als gevolg dat verzet niet meer nodig was en er niets meer was om boos over te zijn.

Een Cursus in Wonderen gebruikt christelijke termen, vraag me niet waarom, maar het is zo. Binnen De Cursus is De Heilige Geest het enige alternatief voor de keuze voor het ego-denksysteem; een keuze die iedereen onbewust heeft genomen anders zouden we hier niet schijnbaar rondlopen. Hierbij een korte verklaring:

‘God’ in De Cursus is niet de God uit de Bijbel, maar een symbool voor ‘Dat wat IS’. Op een of andere manier, om een of andere reden, is er het idee ontstaan dat er afscheiding van ‘God’ mogelijk zou moeten zijn. Dit idiote idee zijn ‘we’ gaan geloven en om het ‘echt’ te maken creëerden we, los van Gods denksysteem (wat het enige denksysteem is), een eigen denksysteem: het ego-denksysteem.

God communiceert niet met ons omdat God ons niet ziet als los van Hemzelf. God kan niet accepteren dat wij ons afgescheiden hebben omdat afscheiding onmogelijk is en Hij kan niet iets accepteren wat niet zo is. Aan de andere kant kunnen wij niet communiceren met God omdat wij niet werkelijk als afgescheiden losstaande entiteiten bestaan en iets wat niet bestaat kan niet communiceren.

De Heilige Geest is de link tussen ons en God en als wij kiezen voor De Heilige Geest en het ego-denksysteem afwijzen, dan zijn wij direct ‘geheeld’ — niet ‘genezen’ maar ‘geheeld’, dus ‘heel gemaakt’ — en daardoor automatisch weer één in God. Niet één met God, maar één in God, aangezien het eerste nog een afscheiding suggereert tussen God en ons terwijl het tweede laat zien dat wij en God hetzelfde zijn. Alles is in God net zoals ‘Dat wat IS’ en de Droomstaat niet twee verschillende zaken zijn omdat de Droomstaat in ‘Dat wat IS’ verschijnt en daarmee een inherent deel is van ‘Dat wat IS’.

Conflict is van het ego-denksysteem en is het resultaat van onze keuze voor dit ego-denksysteem om rechtmatigheid te geven aan het idiote idee dat afgescheidenheid van het geheel, van dat wat één is, mogelijk is. Door de keuze voor het ego-denksysteem af te wijzen — niet omdat je graag een ‘beter leven’ wilt, maar omdat dit denksysteem je heeft laten zien dat het niet werkt, dat het niet levert wat het belooft en nergens toe leidt — kies je automatisch voor het enige alternatief: De Heilige Geest.

De Heilige Geest legt daarna blijkbaar direct een verbinding met God — Dat wat IS — omdat ‘tijd’ een attribuut van het ego-denksysteem is en het in tijdloosheid geen tijd kan kosten om een vergissing te corrigeren. Het enige wat de verbinding of de eenheid met God schijnbaar verduisterde was de keuze voor het ego-denksysteem. Door de keuze tegen het ego-denksysteem en daarmee voor De Heilige Geest wordt de vergissing van het geloven in de afscheiding gecorrigeerd en zijn we direct terug op de plek in God die we nooit werkelijk hebben verlaten omdat afscheiding van een geheel onmogelijk is en dus nooit is gebeurd. Op die plek in God bestaat er geen conflict.

Ik zie zelf het verhaal van God, De Heilige Geest en de afscheiding, zoals dit wordt verteld in Een Cursus in Wonderen, als een symbolisch verhaal dat probeert te verklaren waardoor de Droomstaat schijnbaar is ontstaan; en in principe is elke verhaal dat hier op aarde wordt verteld een symbolisch verhaal, aangezien WAARHEID niet onder woorden kan worden gebracht. Niettemin verdween de depressie en verdwenen alle conflicten letterlijk als sneeuw voor de zon op het moment dat ik oprecht uitte dat ik voor De Heilige Geest koos.

Nu verwacht ik niet dat het ego-denksysteem het nooit meer zal proberen over te nemen, maar ik weet wel dat deze ervaring me heeft laten zien hoe het werkt en dat het werkt. Een volgende keer zal ik, zo vermoed ik, sneller en makkelijker opnieuw kiezen voor De Heilige Geest, net zolang tot het niet meer nodig is om die keuze te maken.

Tot zo ver mijn ervaring. Ik vraag niemand om me te geloven, dus doe er mee wat je wilt.