START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Vrijheid Om Te Sterven — (29-06-2016)

Dit een persoonlijke mijmering en iedereen mag er mee doen of van vinden wat hij of zij wil.

Ik heb de 23ste van deze maand voor het eerst in een vliegtuig gezeten in een vlucht van Amsterdam naar Wenen. Ik vind het een geweldige ervaring om zo hoog boven de aarde te vliegen. Vooral het opstijgen en dalen is bijzonder vermakelijk.

Tijdens het vliegen en uit het raam kijken overviel me de gedachte dat ik in een vliegtuig zit dat door mensen is gemaakt en dus, vanzelfsprekend, nooit perfect kan zijn. Vervolgens realiseerde ik me dat, als dit vliegtuig nu zou neerstorten, ik er absoluut vrede mee zou hebben. Ik voelde dat, als het zou neerstorten, ik zelfs nog van die gebeurtenis zou kunnen genieten voor we aarde zouden raken.

Tijdens die vlucht kwam ik er achter dat ik de volledige vrijheid heb om te sterven, en als het gebeurt is dat geen enkel probleem.

Ik heb me daarna voorgesteld hoe het zou zijn als de trein waarin ik zat zou verongelukken, en ook toen voelde ik de vrijheid om te sterven… ik zou er geen enkel probleem mee hebben als de trein zou verongelukken. Later, toen ik met iemand meereed in een auto, merkte ik dat ik geen enkel probleem zou hebben als we nu zouden verongelukken of aangereden zouden worden door een tegenligger.

Ik zie sterven niet als een probleem en zelfs niet als een einde van wat ik ben; alleen het lichaam sterft en dat heeft niets met mij te maken. Op de terugreis naar huis, in de trein en later in het vliegtuig was er wederom de vrede om te sterven, de vrede om te verongelukken, de vrede om neer te storten. Het zou helemaal oké zijn geweest… niets mis mee… geen enkel probleem.