START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Persoonlijke Noot #8 — (17-07-2016)

Ik ben eigenlijk niet meer in staat om iets te lezen van een ander, of te luisteren naar een ander, of een video te bekijken van een ander die doormaakt of heeft doorgemaakt wat ik heb ondergaan. Er is letterlijk niets dat mijn interesse kan wekken.

Daar is in principe niets mis mee, ware het niet dat ik wel nog steeds 24 uur per dag heb, en 7 dagen per week en 365 dagen per jaar, om te vullen met god-mag-weten-wat. De Droomstaat boeit me niet, het belooft me niets dat ik wil hebben, maar zolang ik in dit lichaam schijn te zitten heb ik er wel mee te maken.

Dit levert misschien wel een nieuwe uitdaging op, namelijk het volledig accepteren en omarmen van absolute verveling, maar ook dat boeit me niet. En het is absolute verveling, tot op het niveau dat zelfs gebeurtenissen als laatst in Nice, waar een vrachtwagen inrijdt op een mensen menigte, of een Coup in Turkije, mij absoluut niets doet.

Ik zie meteen wat het is, de machinaties achter de schermen (wie er achter zit en waarom het gebeurt), zoals een goed conspiracy-onderzoeker betaamt, maar ik voel er niets bij en voel ook geen noodzaak om er iets over te zeggen… het verveelt mij letterlijk, net als de reacties die andere mensen wel ventileren.

I truly do not give a shit anymore… en verveel me dus tot ik hopelijk letterlijk een keer dood neerval.

Ook dit kan ontwaken dus opleveren, maar het is niet anders.