START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Vertrouwen In Wat Is En Wat Zal Zijn — (24-05-2017)

Gisteren kreeg ik een ‘probleem’ voorgeschoteld dat om een ‘beslissing’ vroeg. Ik ga niet in op details, want dat is persoonlijk en ik weet niet wie er allemaal meeleest. Het punt is dat ik in eerste instantie merkte dat Ego de situatie overnam en een ‘beslissing’ wilde nemen vanuit het oogpunt van verzet, zekerheid voor een mogelijke toekomst en zelfs hebzucht. Niets menselijks is Ego vreemd.

Vanzelfsprekend heb ik op dat moment niet een beslissing genomen, ik hak al langer met dit bijltje en ben me altijd bewust van de invloed van Ego. Grofweg zijn er twee beslissingen mogelijk met twee verschillende uitkomsten:
  1. Ik behoud huursubsidie en heb in de toekomst de zekerheid van meer geld dan ik in feite kan opmaken; of:
  2. Ik verlies mijn huursubsidie en heb in de toekomst waarschijnlijk, maar niet absoluut zeker, dus ‘hopelijk’, genoeg geld.
Ego koos vanzelfsprekend meteen voor de beslissing die uitkomst ‘1’ zou creëren, omdat:
  • het de aandacht vestigt op de instantie die huursubsidie verstrekt (want dat zijn allemaal dieven die mijn geld stelen en me afhankelijk maken, zij verdienen het om dwarsgezeten te worden) = verzet;
  • het de aandacht vestigt op- en het bestaan bevestigt van een toekomst (die, zoals we allemaal weten, niet bestaat) = leven in wat niet bestaat;
  • het de aandacht vestigt op ‘hebben, hebben, hebben’ (ongeacht of ik het nodig heb in die niet bestaande toekomst) = hebzucht en noodzaak voor controle (zekerheid).
Uitkomst ‘2’, waarvoor ik waarschijnlijk ga kiezen, creëert de situatie waarin:
  • ik me niet bezighoud met wat die instantie doet, omdat ik niet meer geloof dat ik er afhankelijk van ben;
  • het de aandacht niet richt op een mogelijke schijnbare toekomst, omdat ik nu niet iets doe om er in de toekomst zeker van te zijn dat er dan meer dan genoeg geld is;
  • er een gevoel van vertrouwen ontstaat dat er, net als in het schijnbare verleden (want ik besta nog), ook in de schijnbare toekomst ‘voor me gezorgd zal worden’.
Dat laatste klinkt heel erg ‘New Age Spiri-Wiri’, maar wat ik er mee bedoel te zeggen is dat het leven, wanneer ik me laat meevoeren met de stroom, me moeiteloos leidt en heeft geleid naar situaties waarin ik altijd heb wat ik nodig heb. Niet meer dan ik nodig heb, niet per se wat ik wil, maar precies genoeg en precies dat waar de situatie om vraagt.

Dus, ik kan nu van alles gaan doen en regelen om er voor te zorgen dat ik een schijnbare zekerheid heb in die schijnbare toekomst, of ik kan alles laten gaan zoals het gaat en er op vertrouwen dat het goed komt in die schijnbare toekomst… ongeacht wat ‘goed’ mag inhouden. Door te observeren wat Ego wil (uitkomst ‘1’) en te kiezen voor uitkomst ‘2’, zet ik Ego buitenspel. Het resultaat is rust en vertrouwen… althans, dat is de ervaring hier.

Spreek ik vanuit een luxe situatie? Ja, dat doe ik zeker, maar het is een luxe situatie waarvoor ik geen enkele moeite heb gedaan, omdat ik, al terugkijkend, schijnbaar altijd een onbewust vertrouwen heb gehad dat het vanzelf wel goed komt, dat er ‘voor me gezorgd wordt’. Wat geld betreft heb ik me nooit beziggehouden met ‘morgen’ en ‘de toekomst’ en heb ik op het moment zelf, elk ‘dit moment’, nooit meer uitgegeven dan nodig was.

Het resultaat is dat ik altijd genoeg heb en heb gehad om te kunnen overleven, om het lichaam te kunnen laten blijven functioneren. Omdat ik tevreden ben met ‘genoeg’ in plaats van ‘meer dan genoeg’, ‘veel’, ‘teveel’ of ‘absolute zekerheid’, heeft het leven mij altijd ‘genoeg’ geleverd, ongeacht wat of hoeveel dat is. Mijn ervaring is dat dit ‘vertrouwen in wat is en zal zijn’ loont en in mijn geval levert dit een redelijk relaxt leven op… zeker nu ik me hier volledig bewust van ben.

Anyway, het leek op het moment zelf een goed idee om dit te delen… dus vandaar.