START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 SNIPS' AUTOLYSE
Zonder Ik — (27-08-2017)

Er zijn een aantal ‘dingen’ gebeurd waardoor er een aantal ‘zaken’ zijn veranderd. Ten eerste heb ik alle video’s die ik dit jaar heb gemaakt en op You Tube had geplaatst, over ‘ontwaken uit de Droomstaat’, verwijderd. Ze boeien me niet meer en het feit dat ik daar fysiek zichtbaar aan het kletsen ben kan gezien worden als een uiting van Ego, ook als dat niet het geval is.

Ten tweede is er een controversie gaande ten opzichte van Jed McKenna die ik in eerste instantie erg boeiend vond (ik heb daarover ook  geschreven op mijn Facebook pagina), maar inmiddels merk ik dat ook dit me niet meer echt boeit. Het is een botsen van Ego’s waarbij de info er niet toe doet, alleen het wel of niet gelijk hebben c.q. krijgen. Ik kan er niet meer in meegaan.

Waar voorheen nog sprake was van een komen en gaan van ‘leuk vinden’ en ‘niet leuk vinden’ is er nu voornamelijk een fractie van een seconde van ‘leuk’ of ‘niet leuk’ dat direct gevolgd wordt door iets dat ik alleen maar ‘desinteresse’ kan noemen. Dit is niet zo negatief als het woord ‘desinteresse’ doet vermoeden, maar eerder een soort van onnoembaar ‘leuk en niet leuk tegelijk’ gevoel of ervaring… het maakt me niets uit.

Iets is alleen leuk of niet leuk, boeiend of niet boeiend, wanneer dat gerelateerd is aan een identificatie met de ‘ik’ en/of het lichaam als zijnde die ‘ik’. Dit is zo omdat alleen IK iets leuk of niet leuk kan vinden en alleen IK iets als boeiend of niet boeiend kan ervaren. Het feit dat er in dit lichaam geen werkelijke ervaring is van ‘leuk’, ‘niet leuk’, ‘boeiend’, of ‘niet boeiend’, moet inhouden dat de identificatie met ‘ik’ of het lichaam als zijnde ‘ik’ gereduceerd is. Zonder die ‘ik’ blijft niets ‘plakken’ en heeft niets de kans om als ‘persoonlijk’ of ‘van mij’ te worden ervaren.

Wat overblijft is wat dit lichaam-geest-systeem dat we ‘Frits’ noemen schijnbaar van nature doet — laten we het ‘de functie van dit lichaam’ noemen — en dat is schrijven over wat dit lichaam ziet, voelt en ervaart. Dat is wat deze blog is en ik vermoed dat dit is wat ik nog wel een tijdje zal blijven doen. Al het andere is optioneel en kan gedaan worden of niet gedaan worden, gebeuren of niet gebeuren, als daarom gevraagd wordt of als het nodig lijkt te zijn, maar dat heeft verder niets met mij als een ‘ik’ te maken.

Ik begrijp dat dit lastig is om te begrijpen, aangezien iemand die nog geïdentificeerd is met zijn/haar ‘ik’ of zijn/haar lichaam als zijnde ‘ik’, dit lichaam-geest-systeem dat we ‘Frits’ noemen automatisch als een ‘ik’ ziet en dus gelooft dat wat dit lichaam doet, gedaan wordt door mij. Als jij gelooft dat jij  een werkelijk bestaand personage bent, compleet met ego, dan zul jij mij ook zien als een werkelijk bestaand personage, zelfs als ik je vertel dat dit niet het geval is.

Ik daarentegen weet dat er geen ‘ik’ bestaat en ervaar mijzelf niet meer als een werkelijk bestaand personage, dus ‘ik’ zie jou vanzelfsprekend ook niet meer als een werkelijk bestaand personage. Dit is natuurlijk een onwerkbare situatie, daarom zal ik ‘in schrift en in woord’ altijd net doen alsof ‘ik’ wel besta en alsof ‘jij’ wel bestaat, ondertussen wetende en mij bewust zijnde van het feit dat dit niet zo is.