START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 IN DE ZANDBAK
Geen Vergissing — (040119)

Voor mijn gevoel denken best wel veel ‘spirituele zoekers’ dat dit hele afscheidingsgedoe een vergissing of een fout is. Er wordt vanuit de verschillende disciplines gehamerd op het feit dat er ‘geen twee’ is en dat ‘non-dualiteit’ een feit is en ‘dualiteit’ vanzelfsprekend onwaar, dus geen wonder dat we gaan denken dat we iets fout doen, iets verkeerd zien, of op zijn minst ergens een vergissing hebben begaan, aangezien we nu eenmaal alleen maar afscheiding en dualiteit zien en ervaren.

Binnen Een Cursus in Wonderen (ECIW) wordt het best wel heel vriendelijk als volgt omschreven:
“In de eeuwigheid, waar alles één is, sloop een nietig dwaas idee binnen waarom de Zoon van God vergat te lachen. Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee, in staat tot zowel verwezenlijking als werkelijke gevolgen.” (T-27.VIII.6:2)
Maar ECIW beweert ook dat we hebben gekozen voor-  en zijn gaan geloven in de Ego-denkgeest en dat we terug moeten keren naar het moment van die keuze om vervolgens te kiezen voor de juiste denkgeest. Met andere woorden, wij hebben een verkeerde keuze gemaakt en dat moeten wij herstellen.

Mijn vermoeden gaat steeds meer de richting op van het idee dat het geen vergissing is geweest en dat het zo hoort te zijn dat wij er om vergaten te lachen en het serieus zijn gaan nemen. Als je het ziet als een fout of een vergissing of als iets wat niet zo zou moeten zijn, dan ga je er dus vanuit dat er binnen ‘éénheid’ iets fout kan gaan en dat jij er toe in staat bent om dat vast te stellen. Daar geloof ik niet in.

Ik zie om mij heen ook heel veel mensen — ik vermoed een meerderheid — die geen enkel probleem hebben met het leven zoals het is. Natuurlijk klagen ze over zaken die tegenzitten en zouden ze het één en ander graag anders willen zien, maar het idee dat dit allemaal niet waar is en dat er geen dualiteit zou moeten zijn, komt niet in hen op. Dit lijkt mij de standaard en de norm en precies hoe dit hier — dit leven op aarde in dit universum — behoort te zijn.

Daarnaast heb je een relatief kleine groep mensen die het idee hebben dat er iets niet klopt en door hen worden en zijn er berichten achtergelaten waarmee zij een poging wagen om mensen zoals zij — mensen die ook het vermoeden hebben dat er iets niet klopt — te laten zien hoe het zit, om hen vervolgens een schijnbare uitweg te bieden.

Vervolgens is er een grotere groep mensen die deze berichten niet goed begrijpen en de boodschappen verwateren en verbasteren — veelal voor geldelijk gewin, of voor status en macht — waardoor je als ‘zoeker’ nu echt heel erg op zoek moet gaan naar de juiste berichten die een schijnbare uitweg bieden uit wat ik ‘De Droomstaat’ noem.

(Noot: Ik noem het een ‘schijnbare uitweg’ omdat we er niet werkelijk in zitten, maar daar zeg ik verderop in dit stuk nog iets over.)

Deze ‘Droomstaat’ is mijns inziens geen vergissing of een fout en het is ook geen straf. Binnen sommige stromingen wordt het gezien als ‘Het Absolute’ of ‘Bewustzijn’ dat zich schijnbaar verveelde en is gaan dromen van deze wereld in chaos, bevolkt door gestoorde mensen die allerlei idiote emoties vertonen — puur voor eigen entertainment.

Hoe het ook wordt genoemd in boeken, video’s, blogs als deze, of tijdens satsangs, het is allemaal niet dat. Het zijn verwijzingen naar iets dat niet te weten is, niet te kennen is en vooral niet onder woorden te brengen is. Het is niet de bedoeling om dat wat geschreven of verteld wordt absoluut letterlijk nemen omdat het niets anders dan metaforen zijn; het woord ‘maan’ is niet de maan, maar een verwijzing naar dat wat de maan is.

Het idee dat ik, als mens op aarde, kan ontwaken uit deze Droomstaat en kan terugkeren naar éénheid, is, voor zover ik in staat ben geweest om vast te stellen, totale waanzin. Ik, als mens — en ik moet wel aannemen dat dit voor ieder mens op aarde zo is; waarschijnlijk zelfs voor alles op aarde — ben het gedroomde in de droom en de kern van alles wat gedroomd wordt is dat het niet werkelijk waar is en dat het nooit een fysieke werkelijkheid kan hebben.

Bot gezegd, ik besta niet, dus hoe kan ik als niet bestaande entiteit ontwaken uit een niet bestaande realiteit en hoe kan ik als niet bestaande entiteit terugkeren naar éénheid? En als ik het benader vanaf de andere kant, hoe kan iets dat een éénheid is werkelijk ‘éénheid’ zijn als er zich iets van heeft afgescheiden? Een droom is iets wat niet werkelijk gebeurt, dus hoe kan ik daar als droomkarakter uit ontwaken? Hoe ontwaak ik uit iets waar ik nooit in heb gezeten? En hoezo zou dat de bedoeling van dit bestaan zijn als het onmogelijk is?

Er is wat ECIW ‘de eeuwigheid, waar alles één is’ noemt en alles wat dat niet is, is de gedroomde droom. Er is voor ons mensen geen noodzaak om te ontwaken uit die droom en het is ook niet de bedoeling dat we ontwaken uit de droom. We zijn niet op aarde om te leren dat we eigenlijk die ‘eeuwigheid’ zijn ‘waar alles één is’ om de simpele reden dat wij dat niet zijn! Dit is de gedroomde droom en wij zijn de gedroomde karakters, wij bestaan hier niet en ‘dit hier’ ook niet.

Zoals ik al zei, lijkt het zo te zijn dat een deel van die droomkarakters inziet dat dit dromen is en dat het allemaal niet waar is — en wie weet, misschien is dat wel een onderdeel van de droom om de droom nog boeiender te maken? Nu heb je niet alleen mensen die elkaar bevechten om persoonlijke ruimte, of meer rijkdom, of religie, maar ook nog eens elkaar bevechten over de waarheid van het wel of niet een droom zijn van deze wereld. Nog meer dualiteit, nog meer chaos, nog meer conflict — Yeeh! Yeeh! Triple Yeeh!

De kern van dit betoog is: Als jij het idee hebt dat er iets niet klopt en dat dit het dromen van een droom is, dan kun jij daaruit niet ontwaken juist omdat jijzelf een gedroomd onderdeel van die droom bent; jij zit er niet werkelijk in omdat jij niet werkelijk bestaat. Het is niet de bedoeling van jouw bestaan om iets te doen wat niet mogelijk is, maar je kunt je wel als het gedroomde karakter realiseren dat je een gedroomd karakter in een droom bent en daarin zit jouw vrijheid. De nadruk ligt hierbij op jij, jijzelf en jouw, omdat je het alleen in je eentje kunt doen; het is geen groepsproject.

En, o ja, er is geen wereld en er is nooit iets gebeurd. Go figure!