START WELKOM INHOUD NIEUWS WEBSITES CONTACT DONEREN

TEKSTEN:
ARCHIEF INDEX

BLOGS:
SNIPS' AUTOLYSE
IN DE ZANDBAK
FRITS SNIPS

CURSUS:
AUTOLYSE
MEDIA: STREETLIFE PICS
STREETLIFE VIDS
E-BOEKEN
AUTOLYSE VIDS
MUZIEK

NIEUWS ARCHIEF
FACEBOOK

VERVERSEN
 IN DE ZANDBAK
Nog Een Laag — (090718)

Er is duidelijk nog een laag aanwezig dat hardhandig verwijderd moet worden. Blijkbaar is er nog een binding met het idee “geld” en de overtuiging dat ik als dit lichaam daar afhankelijk van ben. Ik voel dat het lichaam zich bedreigt voelt door de kans dat het straks minder zal hebben of misschien zelfs helemaal niets zal hebben.

Dit is overduidelijk een laag van identificatie met het lichaam waarmee ik nog niet eerder ben geconfronteerd. Blijkbaar is de tijd gekomen om daarmee aan de slag te gaan en ook die laag te verwijderen. Het is onduidelijk of daaronder nog een laag gevonden gaat worden, maar dat zien we dan wel weer. Het ding met lagen is dat je ze alleen laag voor laag, één voor één, kunt verwijderen.

Het lichaam-denken-systeem is bang voor een onzekere toekomst. Ik merk dat en zie dat, maar er is de kennis dat ik dat niet ben, hoewel er wel een soort van identificatie aanwezig is die ervaren en gevoeld wordt. Wat gebeurt er met mij (dat wat ik werkelijk ben) als dat wat ik niet ben maar lijk te zijn (het lichaam-denken-systeem) ten onder gaat? Stupide vraag, nietwaar? Aangezien de twee niet iets met elkaar van doen hebben, anders dan in de droomstaat.

Hoe dan ook kan ik nu niets doen aan de situatie waarin het lichaam-denken-systeem zich bevindt. Ik kan alleen maar observeren wat er gaat gebeuren. Ik heb er letterlijk geen controle over en dat is blijkbaar iets waar dit lichaam-denken-systeem doodsbang voor is. Dit klinkt misschien een beetje schizofreen, maar zo is het wel hoe het hier ervaren wordt.

Ik denk de laatste paar dagen geregeld aan Ramana Maharshi die simpelweg op een berg ging zitten waar hij zonder problemen zijn lichaam-denken-systeem naar de klote liet gaan (tot andere mensen zich er over gingen ontfermen), of aan UG Krishnamurti die totaal reddeloos in Londen op straat leefde en eveneens zonder problemen zijn lichaam-denken-systeem naar de klote liet gaan (tot een vrouw zich er over ontfermde). Ik zie nu dat ik nog niet zo wakker ben als ik dacht en geloofde, dat er nog steeds een identificatie is met het lichaam-denken-systeem… en dat is zinnige en bruikbare informatie.