Om Autolyse te verklaren, gebruik ik een (ingekorte) tekst uit het boek "Spirituele Verlichting? Vergeet het maar!" van Jed McKenna. Hierin spreekt Jed met ene Arthur en legt hij uit wat Autolyse is. Jed McKenna noemt het 'Spirituele Autolyse' (hij verklaart in latere boeken ook waarom), maar ik noem het simpelweg Autolyse.


(Spirituele) Autolyse
Jed McKenna: 'Autolyse betekent zelfontleding, en spiritueel betekent... verdorie, dat weet ik eigenlijk niet. Laten we zeggen dat dit wijst op dat gedeelte van het zelf, waarbinnen zich de mentale, fysieke en emotionele aspecten bevinden. Voeg die twee woorden samen en je hebt een proces waardoor je jezelf laat opbranden, stukje voor stukje, door een reinigend, alles verterend vuur.

Het proces van spirituele autolyse is zoiets als een zen koan op steroïden. Het enige wat je hoeft te doen is de waarheid opschrijven. Schrijf alleen maar datgene op, waarvan jij weet dat het waar is, en ga door met schrijven totdat je iets hebt gevonden wat inderdaad waar is.'

Arthur: 'Een cirkel heeft driehonderdzestig graden.'

JM: 'Klopt. Begin met iets dat blijkbaar zo onomstotelijk vaststaat en ga dan onderzoeken waarop die verklaring gefundeerd is. Steeds verder en verder, totdat je op de kern bent gestoten, op iets hards, iets waars.'

A: 'Heeft een cirkel dan geen driehonderdzestig graden?'

JM: 'Die vraag veronderstelt dat er een cirkel is.'

A: 'Bestaat er dan geen cirkel?'

JM: 'Misschien. Ik weet het niet. Wat denk je?'

A: 'Nou, als ik een cirkel teken...'

JM: 'Ik? Wanneer heb je het bestaan bevestigd van een ik? Teken? Ben je al voorbij het gedeelte gehold waarin je hebt bevestigd dat jij een afgescheiden, fysiek wezen in een fysiek universum bent met het vermogen waar te nemen en te tekenen? Heb je al bevestigd dat dualisme bestaat?'

A: 'Ik neem aan dat dit is wat je bedoelt met steeds verder onderzoeken. Dit is erg verwarrend. Ik zou zelfs niet weten waar te beginnen.'

JM: 'Het maakt niet uit waar je begint. Je zou kunnen beginnen met Ramana Maharshi's vraagstelling: 'Wie ben ik?' of 'Wat ben ik?', en daarmee aan de slag gaan. Probeer alleen maar iets te zeggen wat waar is en ga daarmee door totdat je klaar bent. Schrijf en herschrijf. Formuleer het steeds helderder en schrap alles wat overbodig is of vanuit het ego komt en ga daar steeds verder mee, waar dit je ook mag voeren, totdat je klaar bent.

Dit heeft niets te maken met bewustwording of zelfonderzoek. Het gaat niet om gevoelens of inzichten. Het gaat niet om persoonlijke of spirituele ontwikkeling. Dit heeft te maken met wat je zeker weet, met wat je zeker weet dat waar is, met wat jij bent dat waar is. Door dit proces scheur je laag voor laag af van de onwaarheid die zich voordoet als waarheid. Telkens wanneer je terugleest wat je eerder hebt geschreven, ook al was het pas gisteren, zul je verbaasd staan over hoe ver je sindsdien gekomen bent.'

A: 'Wat is de reden om het op te schrijven? Waarom kun je het niet gewoon in je hoofd doen, zoals met koans?'

JM: 'De reden om het op papier te schrijven of op de computer te doen, waardoor je ziet wat je doet, is omdat het brein, hoe onwaarschijnlijk dit ook mag klinken, geen plek is waar je serieus kunt nadenken. Telkens wanneer je serieus moet nadenken is de eerste stap zorgen dat je de hele bliksemse boel uit je hoofd krijgt en het ergens deponeert zodat je er omheen kunt lopen en het van alle kanten kunt bekijken. Je erop kunt storten, van mening kunt veranderen en in de tegenaanval kunt gaan. Dat kun je niet doen als het nog allemaal in je hoofd zit.

Door het op te schrijven kun je optreden alsof je je eigen leraar bent, je eigen criticus, je eigen tegenstander. Door je gedachten naar buiten te brengen, word je je eigen goeroe en kun je jezelf beoordelen, feedback geven en een objectiever en hoger perspectief aanreiken.'

A: 'Is spirituele autolyse daardoor een weg van het verstand, in tegenstelling tot een weg van het hart, een weg van devotie of van dienstbaarheid?'

JM: 'Spirituele autolyse is een intellectuele onderneming, maar ik zou het zeker geen weg van het verstand willen noemen. Het is een proces waarbij je voortdurend kritisch waarneemt, afleert wat onwaar is, alle leugens elimineert en alleen datgene overhoudt wat waar is.

Je gaat te werk alsof je je met een kapmes een weg baant door het ondoordringbare kreupelhout van de begoocheling. Of, als dit je meer aanspreekt, alsof je met een zwaard je eigen hoofd vol waanideeën aan het afhakken bent. Het intellect wordt gebruikt als een zwaard waarmee het ego een langzame en martelende zelfmoord begaat — een dood door wel duizend keren toe te slaan.'

A: 'Jezus.'

JM: 'Hier is een idee. Als je aan het schrijven bent of spirituele autolyse doet, doe het dan voor iemand anders. Schrijf het op voor een andere persoon. Geef uitdrukking aan wat je weet zodat iemand anders er zijn voordeel mee kan doen. Schrijf alsof je het wilt gaan publiceren, alsof de hele wereld het zal lezen. Of schrijf het op als een serie brieven aan je zoon, of aan een denkbeeldige vriend, of aan het kind dat je ooit bent geweest. Wat dan ook. Gebruik het proces van spirituele autolyse als een middel om je eigen allerhoogste kennis te uiten ten gunste van iemand anders. En, verbeter natuurlijk steeds, totdat je de waarheid hebt vastgelegd.'

A: 'Wat ik nooit zal doen?'

JM: 'Wat, de waarheid vastleggen? Nee, natuurlijk niet.'


Jed McKenna; Spirituele Verlichting? Vergeet het maar!
Hoofdstuk: Ik kan niets met 'hart'.
Uitgeverij: Samsara.













Memento Mori















forum






Frits Spoelstra / Snips.nl